Η κορνίζα είναι μια κατασκευή που ουσιαστικά περικλείει μια εικόνα, με σκοπό να ενισχύσει το περιεχόμενό της, να την αναδείξει αλλά και να την προστατεύσει από τις φθορές. Το συνηθέστερο σχήμα της είναι τετράγωνο ή γενικότερα το παραλληλόγραμμο, όμως τα τελευταία χρόνια υπάρχει τάση για διαφορετικά και εξεζητημένα σχέδια. Η κορνίζα, λοιπόν, επιτελεί λειτουργικό ρόλο και επομένως είναι βασικό να αναδεικνύει όσο το δυνατόν καλύτερα την ίδια την εικόνα, κι αυτό επιτυγχάνεται όταν έχει τοποθετηθεί το σωστό μέγεθος.
Αυτό ίσχυε από πρώτες κορνίζες ακόμα, που ως αρχιτεκτονικές και καλλιτεχνικές παρεμβάσεις, πλαισίωναν και εμπλούτιζαν την εικόνα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, όσων είχαν την οικονομική δυνατότητα και τις ανάλογες απαιτήσεις. Χρησιμοποιούσαν πλαίσια από πολύτιμους λίθους, μέταλλα και ξύλο για να δώσουν περισσότερη έμφαση και μπορούμε να πούμε πως λειτουργούσαν σαν διαχωριστικό, μεταξύ του διάκοσμου και της εικόνας.
Αργότερα, αναγνωρίστηκε η αισθητική αξία τους κι απέκτησαν καλλιτεχνική δυναμική, ξεφεύγοντας από το διακοσμητικό όριο και καταλήγοντας σε έναν πιο συμβολικό ρόλο. Έτσι, ξεκίνησαν σιγά-σιγά να δίνουν περισσότερη προσοχή στις τεχνικές επεξεργασίας, γεγονός που έφερε την επανάσταση στην παραγωγή και εγκατάσταση της κορνίζας, μέσα από διαδοχικές παρεμβάσεις.
Για να φτάσουμε στο σήμερα, έπρεπε να μεσολαβήσει η Αναγεννησιακή περίοδος, όπου γενικότερα οτιδήποτε καλλιτεχνικό, και κατά συνέπεια οι κορνίζες, έπαψε να θεωρείται αντικείμενο πολυτέλειας. Η τέχνη, πλέον, ήταν προσιτή για όλους, ήρθε στο επίκεντρο της προσοχής η ομορφιά της απλότητας και άνθισε η καλλιτεχνική ανάπτυξη. Αυτό, έκανε την κορνίζα μέρος του έργου, που το μεταμορφώνει και το χρωματίζει επιπρόσθετα, δίνοντας ξεχωριστές αισθήσεις.
Κάπως έτσι, οδηγηθήκαμε στην σύγχρονη κορνίζα που θεωρείται σημαντικό κομμάτι της διακόσμησης και της επένδυσης ενός χώρου, το οποίο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, μέσα από τις φωτογραφίες που εσωκλείουν και τις αναμνήσεις που ξυπνούν, κάθε φορά που το βλέμμα μας πέφτει πάνω τους…